วัดบ้านโป่ง ต.บ้านโป่ง อ.บ้านโป่ง จ.ราชบุรี เป็นวัดเก่าแก่วัดหนึ่ง สร้างเมื่อประมาณปี พ.ศ.2345 โดยมีเรื่องเล่าว่า แต่เดิมพื้นที่สร้างวัดเต็มไปด้วยต้นไม้จำนวนมาก เป็นที่อยู่อาศัยของสัตว์ป่า เต็มไปด้วยภัยอันตรายมากมาย จึงไม่มีผู้ใดอาศัยอยู่ จนมีพระภิกษุจากประเทศลาวรูปหนึ่ง ได้มาสร้างกระท่อมมุงด้วยแฝกจำวัดบริเวณแถบนี้ และเรียกว่าเป็นสำนักสงฆ์และท่านได้หายไป ทำให้สำนักสงฆ์ร้างพระ ต่อมาชาวรามัญจากเมืองหงสาวดีได้ลี้ภัยสังคราม อพยพเข้ามายังฝั่งไทย และได้เข้ามาตั้งรกราก สร้างหมู่บ้าน (ต่อมาเรียกว่าบ้านโป่ง) แถบลุ่มแม่น้ำแม่กลอง รวมถึง พระภิกษุด่าง (ต่อมาเรียกว่าหลวงพ่อ) เป็นหนึ่งในผู้อพยพด้วย แต่ไม่อาจร่วมอยู่กับชาวบ้านได้ เพราะเป็นพระ จึงหาที่พักใหม่ และไปเจอสำนักสงฆ์ร้าง และหลวงพ่อด่าง จึงได้พัฒนาและสร้างวัดขึ้นมา โดยใช้ชื่อวัดบ้านโป่ง ตามชื่อหมู่บ้าน

เจดีย์ 5 ยอด แบบเจดีย์ชเวดากองของประเทศพม่า หลวงพ่อด่างได้สร้างไว้ หลังจากที่หนีภัยสงครามเข้ามา แล้วนำพระธาตุจากเมืองย่างกุ้งติดตัวมาด้วย เพื่อเป็นอนุสรณ์แห่งความหลัง ให้ระลึกถึงมาตภูมิเดิม จึงได้สร้างเจดีย์ไว้ อันเป็นปูชยีสถานศักดิ์สิทธิ์เก่าแก่ของทางวัด และยังได้บรรจุพระบรมสารีริกธาตุไว้

อุโบสถทรงจตุรมุข ภายในประดิษฐาน พระพุทธเกษี ซึ่งเป็นพระประธาน เป็นองค์พระพุทธชินราชได้จำลองมาไว้ เท่ากับองค์จริง รวมทั้ง ยังมีหลวงพ่อ 5 พี่น้องประดิษฐานอยุ่ด้วย ประกอบด้วย หลวงพ่อบ้านแหลม , หลวงพ่อวัดไร่ขิง , หลวง่พอวัดเขาตะเครา , หลวงพ่อโสธร , หลวงพ่อโตบางพลี และมีรูปเหมือนอดีตเจ้าอาวาสด้วย

ศาลพระกาฬ ไม่ปรากฎหลักฐานว่า สร้างขึ้นมาเมื่อใด